Op Facebook kwam ik vanavond het onderstaande bericht tegen op de tijdlijn van Luken Hulsker:
Ik ken Luken Hulsker eigenlijk alleen van zijn foto's op onder andere zijn blog Norge.nl die in december 2009 is gestart. Hij maakte twee keer per jaar geweldige reizen naar Noorwegen en plaatste de foto's op zijn blog. Zijn blog heb ik ook in mijn lijst met blogs staan en zo hou ik in de gaten of er nieuwe blogposts zijn verschenen op die lijst en volgens mij bracht hij elke dag een blogpost uit met een foto of een aantal foto's. Af en toe reageerde ik op een post maar kreeg nooit een reactie terug. Hij heeft wel een tweetal keer gereageerd op een blogpost van mij via Facebook en in de blogpost Snøhetta heb ik zijn blog genoemd. Een bijzondere digitale relatie zou ik zeggen. Verder wist ik vrij weinig van hem. Ik wist dat hij in Groningen woonde en dat was het. Geen idee hoe oud hij was of hoe hij eruit zag. Alleen zijn ontelbare foto's waren te zien. In de overlijdensadvertentie is te zien dat hij 70 jaar is geworden en in de reacties kom je wat meer te weten wie hij was. In de reactie is de onderstaande foto van Luken geplaatst en eindelijk krijgt hij voor mij een gezicht.
Hij had op 25 december 2025 nog een blog op Norge.nl gepost en op een andere blog van hem zelfs een post op 26 december 2025. Ik zal zijn foto's van zijn reizen door Noorwegen missen.
Dit weekend zijn we van zaterdag op zondag ons huis uitgegaan voor het slagingsfeest van onze dochter. Ik was eigenlijk wel benieuwd naar het Scandinavisch Dorp in Eelderwolde. We zijn daar nog nooit geweest dus een nachtje geboekt. Het Scandinavisch Dorp is wel eerder aan bod gekomen op Blogzweden in 2013 in de Bookcrossing blogpost. Het ging toen over het OBCZ-Scandi boekenplankje bij de Elanderhus receptie van het Scandinavisch Dorp. Op de Bookcrossing website bestaat OBCZ-Scandi nog wel maar alleen virtueel. Het boekenplankje in het Scandinavisch Dorp is niet meer beschikbaar en toen zijn ze er mee gestopt. Zie onderstaande tekst bij het OBCZ-Scandi profiel op de Bookcrossing website:
OBCZ-Scandi was van 2006 tot lente 2017 een kleine OBCZ in het Scandinavisch Dorp aan het Paterswoldsemeer. Nu is deze locatie helaas niet meer beschikbaar, noch de dependance in het Harmoniegebouw in Groningen. Daarom hebben we besloten dat we OBCZ-Scandi opheffen.
In de kop van Drenthe lag dit weekend redelijk wat sneeuw. Dat maakte de overnachting in een van de Finse blokhutten van het Scandinavisch Dorp wel bijzonder om mee te maken. We hebben ook nog twee wandelingen gedaan via de Alltrails app, een ronde door Onlanden en Vosbergen. De foto's van beide wandelingen opgenomen in deze post omdat het met de sneeuw er wel Scandinavisch uitzag :-). Hieronder de foto's van het Scandinavisch Dorp:
Turo en zijn amateurmetalband Impaled Rektum oefenen al twaalf jaar, maar hebben nog nooit ergens opgetreden. Een promotor vertelt hen over een groot metalfestival. Turo en de rest beseffen dat het nu of nooit is.
De film:
Naar aanleiding van de serie Korvessa kulkevi - Evilside de film Hevi reissu - Heavy trip gekeken. De film gaat over een viertal jongens die samen een metalband vormen. Ze wonen in een plaatsje ergens in Noord-Finland. De vader van de gitarist heeft een rendierslachterij en je ziet in de film een aantal keren rendieren voorbij komen. De jongens hebben allemaal lang haar en vooral Turo, de zanger, wordt regelmatig voor homo uitgemaakt. De film draait voornamelijk om Turo. De band is in ieder geval goed bezig. Ze zijn al twaalf jaar aan het oefenen en spelen tijdens de oefeningen alleen covers. Ze willen een eigen sound en eigen nummers maken maar weten niet goed waar ze moeten beginnen. Ze moeten eerst een eigen sound hebben. Die komt er dan eindelijk en tijdens een slachting van een rendier wordt het symphonic post-apocalyptic reindeer-grinding Christ-abusing extreme war pagan fennoscandian metal. Een hele mond vol en ze gaan een eigen nummer maken. Hoe dat in zijn werk gaat is te zien op de onderstaande video:
Dat stukje is erg goed bedacht. Hieronder de volledige nummers van de riffs die gitarist Lotvonen speelt.
Het nummer Crucified van Necrobutcher of Infernal Legions bestaat niet. De band trouwens ook niet.
Het nummer Vominatorium Excalibur van Forced Vomit is niet te vinden. De band wel. Uiteindelijk komen ze dan toch met een eigen nummer die Flooding secretions heet. De tekst van het nummer is als volgt:
Life like a hall
Mop until my hands are sore
Cleaning up this filthy mess
I didn't care I must confess!
Losing touch with reality
My reflection's laughing back at me
Shit pouring from my eyes
Dropping, flowing through my hands!
The fumes are going to my head!
I can't see straight, I'm going deaf!
In the mirror, who's that I see?
A fucking reindeer, laughing back at me!
Stick my head in the grinder, a painful reminder
Stick my head in the grinder, a painful reminder!
De bandnaam verzinnen ze ter plekke en die wordt Impaled Rektum. Met dit ene nummer hebben ze een demo gemaakt die heel toevallig bij een Noorse promotor, die het fictieve Northern Damnation festival in Noorwegen organiseert, terecht komt. Vanaf dat moment begint de reis naar het festival in Noorwegen en dat gaat niet zonder slag of stoot.
Conclusie:
Deze film is volledig langs mij heen gegaan toen die uitkwam. De opvolger Heavier trip trouwens ook, maar dankzij de serie Evilsidealsnog de film gezien. Een erg leuke film vooral als je fan bent van metal en dat was ik vroeger zeker. De bandleden hebben T-shirts aan van onder andere Kreator, Death, Slayer, Bathory, Sodom, Megadeth en Cannibal Corpse. De ontdekking van de nieuwe sound is geweldig en ook het bedenken van een eigen nummer is super om te zien. De nummers van Impaled Rektum klinken best wel goed. De originele nummers van de band werden gecomponeerd door Mors Subita-gitarist Mika Lammassaari en zijn gezongen door Eemeli Bodde, zanger van Mors Subita. Meer info hierover is te lezen in dit artikel.
De scene in Ranua Zoo was ook wel grappig om te zien omdat we daar in 2013 geweest zijn. Die blogpost is hier te vinden. In de film is op de kamer van Turo onderstaande poster van Bloodmotor te zien:
Leuke film die mij trouwens wel deed denken aan de IJslandse film Metalhead alleen was die veel serieuzer.
Interviews: Interview met Antti Tuomas Heikkinen, Max Ovaska:
